Tussen glanzende bokalen en wervelende kastelen | 17 maart – 24 april 2026

In de nieuwe tentoonstelling, die we al vast aankondigen ontmoeten twee werelden elkaar: het vloeibare licht van het glas en de barokke weelde van oude kastelen met een weelde aan bloemen.
Johan de Vries (Sneek, 1955) toont glasobjecten die ontstaan uit lagen transparante kleur, waarin natuurwezens en landschappen lijken op te lichten. Zijn werk is geen zoektocht naar vorm, maar naar kleur, beweging en innerlijke reis. Zoals hij zelf zegt: “Vloeibaar heet glas is water in vuur; is magie.”
Zijn objecten — van verstilde schalen tot kleurrijke bollen voor buiten — zijn te zien in zijn huisgalerie in Bellingwolde en worden internationaal verzameld.
Theo Leijdekkers (Borne, 1955) schildert grote doeken vol bloemenpracht: irissen, stokrozen, akelei en tuinen in volle bloei. Zijn werk verleidt door kleur, licht en schaduw en schept een bijna barokke wereld zonder wolkje aan de lucht. Het plezier in het schilderen spat van het doek.
Voor deze serie heeft hij een nieuwe werkwijze ontwikkeld: in plaats van foto’s gebruikt hij nu afbeeldingen die zijn gegenereerd met behulp van kunstmatige intelligentie. Door gerichte opdrachten aan de AI te geven, stuurt hij het ontstaan van deze beelden. Deze AI-gegenereerde afbeeldingen vormen het uitgangspunt voor zijn schilderijen.
Het schilderproces zelf blijft onveranderd. Het onderwerp is minder belangrijk dan de manier waarop het geschilderd wordt. Het gaat om het schilderen zelf en de fascinatie hoe je met verf een realistisch ogend werk kunt creëren. Hij streeft naar een volle, barokke sfeer waaraan het plezier van het schilderen afleesbaar is.
Samen vormen hun werken een dialoog tussen glas en verf, tussen transparantie en overvloed, tussen verstilling en verleiding.