Glas en Verbeelding in De Oosterhof | 17 maart – 24 april 2026
Dubbeltentoonstelling Johan de Vries & Theo Leijdekkers feestelijk geopend
In museumgalerie De Oosterhof is afgelopen weekend een bijzondere dubbeltentoonstelling geopend waarin twee werelden elkaar ontmoeten: het transparante, bijna ademende glaswerk van Johan de Vries en de verstilde, verhalende schilderijen van Theo Leijdekkers. De opening trok een volle zaal, waar bezoekers zichtbaar genoten van de introductie op het werk van beide kunstenaars.
De poëzie van glas — Johan de Vries
Johan de Vries, jarenlang werkzaam in Leerdam en later actief in zijn eigen glasblazerij in Noord‑Oost Groningen, staat bekend om zijn gelaagde, lichtgevoelige objecten. Zijn glas lijkt te bewegen, te ademen zelfs, met subtiele tekeningen die zich pas na herhaald kijken prijsgeven. Motieven uit de natuur — stroming, groei, beweging — vormen de stille basis van zijn werk.
Hoewel De Vries in 2024 stopte met glasblazen, blijft zijn oeuvre reizen en mensen raken. Tijdens de opening werd een anekdote gedeeld over een bezoeker die dacht dat de tekeningen in het glas stickers waren. Maar het tegendeel is waar: alles ontstaat in een paar intense minuten waarin het glas nog leeft en het vakmanschap van de kunstenaar het verschil maakt.
Zijn objecten tonen kleur als licht in beweging. Soms speels, soms meditatief, maar altijd met die kenmerkende gelaagdheid die zijn werk zo herkenbaar maakt.
Nieuwe werelden in verf — Theo Leijdekkers
De tweede helft van de tentoonstelling toont het werk van schilder Theo Leijdekkers. Al sinds 2000 richt hij zich op bloemen, tuinen en stillevens, jarenlang gebaseerd op eigen foto’s. Voor deze expositie zette hij echter een nieuwe stap: hij werkt nu met beelden die zijn gegenereerd met kunstmatige intelligentie. Door gerichte opdrachten te geven, stuurt hij de AI in het ontstaan van die beelden, die vervolgens dienen als inspiratiebron voor zijn olieverfschilderijen.
Toch blijft het schilderproces zelf volledig traditioneel. Voor Leijdekkers draait het om het plezier van het schilderen, om het zoeken naar licht, kleur en sfeer. Zijn werken ademen een volle, bijna barokke gloed.
Sommige AI‑beelden ontstaan pas na twintig varianten — niet omdat ze perfect moeten zijn, maar omdat ze hem moeten uitdagen. “AI geeft me soms iets terug waar ik zelf nooit op was gekomen,” vertelde hij. “En dan begint het echte werk pas.”
Het resultaat zijn schilderijen die balanceren tussen herkenning en verbeelding: stillevens die ademen, interieurs die dromen, landschappen die tegelijk vertrouwd en vervreemdend zijn.
Een ontmoeting van licht en verbeelding
De tentoonstelling toont twee kunstenaars die ieder op hun eigen manier licht, kleur en gelaagdheid tot leven brengen. De één vanuit het vuur en de beweging van glas, de ander vanuit de stilte en de verfijning van verf. Twee totaal verschillende benaderingen, maar beide doordrenkt van vakmanschap en liefde voor het maken.
Na de presentatie verplaatste het publiek zich naar het kasteel, waar de kunstenaars zelf de officiële opening verrichtten. De tentoonstelling is de komende periode te zien in De Oosterhof en vormt een uitnodiging om niet alleen te kijken, maar vooral opnieuw te kijken.